Jak zwykle realizowanie i trwanie w postaniewniach nie przebiega tak pięknie jak się na początku zakładało, a na drodze pojawiają się dalsze wyboje. Ale jedziemy dalej, tak staremu pojazdowi nie takie wyboje straszne, poza tym jedną z większych wyrw w środę udało się dość łatwo załatać (Cywil, powinieneś wiedzieć o czym mowa...:)). Życie trwa i spierdala przede mną w dalszym ciągu, co w osobliwy sposób dało o sobie znać, gdy doczytywałem chyba szóstą już książkę od przyjazdu z Amsterdamu, czekając aż mój przestarzały piecyk przebrnie przez ładowanie kolejnej lokacji w naszym najnowszym towarze eksportowym na świat. W tym miejscu wypadałoby polecić każdej osobie, której sprzęt pozwoli, na zaopatrzenie się w wyżej wymieniony produkt, w celu marnotrawienia nadchodzących nudnych zimowych wieczorów. A jako dodatek, albo zamiennik, polecam książki pana Jarosława Grzędowicza, powalające kunsztem opisów i realnością charakterów. Przechodząc dalej... a tak, wczoraj udało nam się z Cywilem załatwić sprawy w WKU w przeciągu 10 minut... (nieźli jesteśmy, prawda?), a dzisiaj miałem pierwszy w tym roku angielski z serii prywatnych. Aż się dobrze robi na myśl, ze znowu diaboliczna motywacja do działania się uruchamia :D

No i tak jakoś to sobie leci, tylko czasami się marzy, żeby pewne rzeczy były inaczej. Żeby tak móc powiedzieć "kochanie" do osoby siedzącej obok, a nie 1900 km stąd w błogiej nieświadomości... i stąd tytuł (© Katatonia - Displaced).